روز معلم؛ روزی که با خون دکترخانعلی
به ثبت داده شد
زمان: نخستین سال از دهه 40 خورشیدی،
دوازدهمین روز از ماهی که به بهشت شباهت دارد؛
مکان: تهران، میدان بهارستان، مجلس شورای ملی، تظاهرات معلمان، رگبار گلوله… جمجمه غرقه به خون
مکان: تهران، میدان بهارستان، مجلس شورای ملی، تظاهرات معلمان، رگبار گلوله… جمجمه غرقه به خون
روز معلم در ایران با جنبش آزادیخواهانه مردم ما پیوند خورده است. در 12اردیبهشت 1340 آموزگاران آزاده ایرانی در یک گردهمایی خواهان حقوق صنفی خود شدند. دستگاه سرکوب رژیم سلطنتی مانند همیشه، پاسخی جز سرکوب و زور نداشت؛ اما آموزگاران ایستادگی کرده و از خواست خود کوتاه نیامدند. برای درهم شکستن ایستادگی آنها، نیروهای سرکوبگر شاه از ماشین آبپاش استفاده کردند.
در صف نخست، آموزگاران زن ایستاده بودند.
برخی آموزگاران تلاش کردند مسیر شلنگ آب را تغییر داده تا مانع استفاده آن بر ضد
معلمان دیگر شوند.
پس از آن مزدوران شاه به معلمان آزاده
حملهور شدند.
نیروی سرکوبگر با تیراندازی هوایی و با استفاده از باتون، میخواستند آموزگاران را پراکنده کنند، اما در برابر ایستادگی آنها درمانده شدند.
ناگهان سرگرد ناصر شهرستانی، رئیس مزدور کلانتری بهارستان با سلاح خود، آموزگاران آزاده را هدف قرار داد.
نیروی سرکوبگر با تیراندازی هوایی و با استفاده از باتون، میخواستند آموزگاران را پراکنده کنند، اما در برابر ایستادگی آنها درمانده شدند.
ناگهان سرگرد ناصر شهرستانی، رئیس مزدور کلانتری بهارستان با سلاح خود، آموزگاران آزاده را هدف قرار داد.
در پی این تیراندازی و حمله با سرنیزه و چاقو، سه تن از آموزگاران آزاده مجروح
شدند. سرگرد مزدور، شهرستانی به شلیک ادامه دادو گلولهای بهسر دکتر ابوالحسن خانعلی شلیک کرد.
دکتر خانعلی، اهل کن، از توابع تهران
بود.
وی بهعنوان دبیر فلسفه و عربی در دبیرستانهای جامی و شریف درس میداد. او همزمان
دوره دکترای فلسفه را در دانشگاه تهران میگذراند. خون پاک و جوشان این آموزگار
آزاده سرچشمه رودهای خروشان خیزش و آزادیخواهی شد.شاه به شریف امامی، نخستوزیر وقت خود دستور داد
از جنبش بهپا خواسته معلمان جلوگیری کند. شریف امامی، مهره دستنشانده شاه خائن،
در خاطرات خود نوشته است: «وقتی خانعلی تیر خورد، ساعت 11و 30دقیقه شب به کاخ شاه احضار شدم. شاه گفت که قرار است فردا شیطنت کنند و جنازه را راه بیندازند و شلوغ کنند». شریف امامی مزدور به شاه قول داد جلوی جنبش آموزگاران را بگیرد. با وجود قول او، تشییع پیکر غرقه بهخون خانعلی در روز 13اردیبهشت، به یکی از بزرگترین تظاهرات خیابانی تبدیل شد. آموزگاران پس از آن قطعنامهیی صادر کرده و به ایستادگی خود ادامه دادند.
بهدنبال شهادت دکتر خانعلی اعتراضات گستردهیی علیه حکومت شاه نسبت بهاین جنایت در سراسر کشور صورت گرفت و رژیم شاه مجبور بهعقب نشینیهایی در جهت اعطای برخی تسهیلات به فرهنگیان شد.
وزیر فرهنگ وقت به دستور شاه و برای خاموش کردن خیزش آموزگاران، لایحهی افزایش حقوق فرهنگیان را به مجلس برد.
در پی این جنبش، فرهنگیان شاه را مجبور کردند وزیر فرهنگ را عوض کرده و رئیس باشگاه مهرگان را وزیر فرهنگ کند. او در بیم از خیزش دوباره آموزگاران، روز 12اردیبهشت را روز معلم نام نهاد.
به این ترتیب نخستین روز معلم در ایران با ایستادگی و خیزش معلمان و خون پربار دکتر خانعلی نام نهاده شد و اینگونه نام «خانعلی» در دفتر تاریخ مبارزات مردم ایران، ثبت و جاودانه گردید.
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر