۱۳۹۷ آبان ۸, سه‌شنبه

ایران - درگذشت مجاهد صدیق عبدالله جعفرزاده سوم آبان ۹۷ در آلبانی برگرفته از سایت مجاهد


مجاهد صدیق عبدالله جعفرزاده
مجاهد صدیق عبدالله جعفرزاده
مجاهد خلق عبدالله جعفرزاده پس از نزدیک به ۵دهه مبارزه و مجاهدت در برابر دو دیکتاتوری شاه و شیخ، بعد ازظهر پنجشنبه سوم آبان ۹۷ در بیمارستانی در آلبانی درگذشت و به کاروان ستارگان درخشان کهکشان آزادی پیوست
مجاهد صدیق عبدالله جعفرزاده در سال ۱۳۲۷ در قائمشهر متولد شد. وی فوق‌لیسانس مهندسی مکانیک، دبیر دبیرستانهای تهران و تویسرکان، قهرمان کشتی دانشگاه تهران و زندانی سیاسی در زمان شاه بود
او از همان سال ۱۳۴۷ که وارد دانشگاه تهران شد و تحصیل در رشته مهندسی مکانیک دانشکده فنی را آغاز کرد، در فعالیتهای جنبش دانشجویی شرکت می‌کرد. در سال ۱۳۵۰ در دانشگاه با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد و در ارتباط قرار گرفت. در اواخر بهمن سال ۱۳۵۲ دستگیر و زندانی شد و تا سال ۱۳۵۵ در زندان به‌سر برد. پس از آزادی مجدداً به یاران خود پیوست و به ایفای مسئولیتهای خود پرداخت. پس از انقلاب ضدسلطنتی در نهاد محلات از بخش اجتماعی، در نشریه مجاهد و در بخش حفاظت انجام وظیفه کرد. در سال ۶۱ به منطقه مرزی اعزام شد و پس از تشکیل ارتش آزادیبخش در عملیات مختلف از جمله در نبردهای فروغ جاویدان در سال۱۳۶۷، و مروارید در سال ۱۳۷۰ شرکت داشت
دوران پایداری مجاهدین در اشرف، دوران درخشش قهرمانیهای عبدالله بود. او در همه هجومهای مزدوران و ایادی عراقی رژیم آخوندی به اشرف از جمله در حمله روزهای ۶و۷مرداد ۱۳۸۸، و ۱۹فروردین ۱۳۹۰ در صف مقدم دفاع از اشرف جنگید و مقاومت کرد و پس از حمله‌ٔ شش و هفت مرداد ۸۸ در اعتصاب‌غذای طولانی اشرفیان شرکت داشت
در رزمگاه لیبرتی نیز در شرایط موشک‌باران عبدالله قهرمان با تمام توان در ساختن سنگرها و اقدامات پدافند غیرعامل فعال بود
یاران مجاهد صدیق عبدالله جعفرزاده آن چه از او در ذهن دارند، چهره‌ای دلسوز، مایه گذار، مهربان، افتاده، فداکار و مسئولیت‌پذیر است که همیشه برای انجام پرزحمت‌ترین و سخت‌ترین مسئولیتها پیشقدم بود
پایداری خارق‌العاده و تحسین‌انگیز او در اوج رزمندگی و نشاط در همه صحنه‌ها، به‌ویژه در دوران نبرد با بیماری برای همه یارانش انگیزاننده و الهام‌بخش بود
انقلاب درونی مجاهدین صحنه پرواز رهایی برای عبدالله بود. او همواره در نبرد ایدئولوژیک پیشقدم بود و عاشقانه می‌رزمید
خودش این فراز از زندگی انقلابیش را «فاز فرازمند پرافتخار مواجهه، جنگ، و عبور پیروزمند از انقلاب ایدئولوژیک مریم» نامیده و در این باره نوشته است
«از سال ۶۸ مریم مرا در مقابل انتخابی سهمگین و در عین‌حال پرشکوه و پرفراز قرار داد... در مقابل مسئولیت ایدئولوژیک زمانه و مسأله دوران و بعبارت قرآنی‌اش جهاد اکبر.... و من از الیاف بندهای انقلاب مریم... تاج افتخار و کلاه شرف بافته و بر سر نهادم و تولدی دیگر یافتم و دنیای نوین و رحمت و رهایی مریم را لمس نمودم و پرواز به قله‌های رفیع و لذت‌بخش انسانیت را از او آموختم... و بشکرانه‌ٔ این نعمت عظیم و ثروت تمام نشدنی زمانه، لحظه‌ای چشم را از آن دو گوهر بی‌همتا و حجت زمانه و توقع و خواستشان بر نمی‌بندم. و انشاالله که شایسته‌ٔ این بار مسئولیت پرافتخار باشم»

مجاهد صدیق عبدالله جعفرزاده به هنگام ترک لیبرتی و هجرت به آلبانی در ۱۷بهمن ۱۳۹۴ در عهدنامه‌ٔ خود هم‌چون همیشه مجاهدت تا آخرین نفس را انتخاب کرد و نوشت:
من مجاهد خلقم و هیهات گویان به دشمن ضدبشری، مهر مسعود بر سینه و پرچم مریم را در دستانم می‌فشارم
عبدالله قهرمان یقین و عزم خود را برای مجاهدت بی‌امان و سرنگونی دیکتاتوری ولایت فقیه، در آخرین سوگند خود در شب قدر به تاریخ ۱۵خرداد ۹۷ از جمله چنین ترسیم کرد:
بنام خدا و به‌نام مولای متقیان
و به‌نام شیر همیشه بیدار و مهر تابان
عامل اصلی و تعیین‌کننده سرنگونی، یعنی سازمان غرق بخون و پرافتخار مجاهدین خلق با ۵۳سال نبرد بی‌امان علیه شاه و شیخ در اوج آمادگی و وحدت تشکیلاتی-ایدئولوژیک و سیاسی – استراتژیک با هزاران مجاهد جان برکف است... و در این راستا و در این چهارچوب، مجاهد می‌مانم، مجاهد می‌جنگم و مجاهد خواهم مرد و همه افتخارم کسب سنگ‌قبر مجاهد خلق می‌باشد»
مرگ بر اصل ولایت فقیه و آخوندهای دژخیم حاکم
درود بر راهبران باور و ایمانم، مسعود و مریم رجوی
عبدالله جعفرزاده
۹۷/۳/۱۵

سلام بر او در روزی که‌زاده شد. در روزی که به راه مجاهدت پای نهاد. در روزی که انقلاب رهایی را برگزید. در روزهایی قهرمانانه پایداری کرد و در آندم که با نفسی مطمئن به سوی پروردگار پر کشید

خانم مریم رجوی درگذشت مجاهد صدیق عبدالله جعفرزاده را به همرزمان و بستگانش تسلیت گفت و افزود: مجاهدت و ثبات قدم برادرم عبدالله جعفرزاده در مبارزه برای آزادی مردم ایران، از زندانهای شاه تا مقاومت سازش ناپذیر در برابر استبداد دینی، او را به الگویی آموزنده و شایان تکیه برای یاران و همشهریانش در قائمشهر تبدیل کرد
درود بر او، که در آزمایشهای دشوار و از جمله در مواجهه با بیماری، با روحیه جنگنده و با صبر انقلابی، به عهد و پیمانش با خدا و خلق وفا کرد و با سعادت و سرفرازی به همرزمان شهید و صدیقش پیوست.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر