۱۳۹۶ بهمن ۳۰, دوشنبه

ایران - هروقت گفتند پنیر، تو سرتو بذار بمیر بقلم: طیبه داوری


خامنه ای نه فقط دیرهنگام نیامد کلی گویی و سفسطه و مغلطه معمولش را با تناقض گویی و گنده گویی فوق متناقض بیرون ریخت روی سخنش قبل از همه دلداری به فرد خودش بود بگو ترا چه به عدالت ننگ و نکبت بشر را چه به انتقاد عذربدتراز گناهت هم بقول پیک شادی مال عمه ات آخر دجال ضد دین و ضد مردم را چه به شکوه مردم شنیدن ...مردم شکوه ندارند کوه خشم و عصیان و شراره های آتش اند که دنیایتان را به آتش می کشد بهترین کار اینست که جول و پلاست را جمع کنی و فرار را بر قرار ترجیح دهی 


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر