سلام برمبشررهایی ورحمت ومنادی مهروعطوفت
هر سال یک شب، نور شمعها، صدای دلانگیز ناقوسها و طنین زیبای ترانههای مذهبی، درهم میآمیزند، تا تولد خجسته عیسی مسیح را گرامی بدارند. تولد نوری که در دل تیرگی قرنهای دور، درخشید. ناقوسی که برای عشق و عدالت بهصدا درآمد و ترانهیی که نغمه تکامل و کرامت انسان را در گوش جان بشریتِ سرگشته، طنینانداز کرد.
در عید میلاد، دستها بهیکدیگر فشرده میشوند. قلبها بههم نزدیکتر میشوند، دیدارها تازه میگردند و هدیهها بهنشانه محبت، رد و بدل میگردند. چرا که محبت و برادری و رحمت، ارمغان عیسی (ع) برای بشریت بود.
در عید میلاد مسیح، کاجهای سبز را بهخانه میآورند و چراغانی میکنند. نشانهیی ازپیروزی حیات و سرسبزی در دل زمستان افسرده مرگزای.
مگر عیسی مسیح نبود که با نفسش، زندگی را بر مرگ چیره نمود و با کلامش، زمستان روح انسانها را بهبهار سرسبزی و شکفتگی گوهر انسانی مبدل کرد؟
اولین کلماتی که او در حیاتش بهزبان آورد، توحید بود و خیر و برکت و تبری جستن از شقاوت و ستمگری. و هنگامی که مادرش مریم عذرا که وجودش یکی از فرازهای تابناک تاریخ انسان است، بهخاطر بهدنیاآوردن مسیح، آنچنان در معرض تیرهای تهمت و افترا و فرافکنی مرتجعان و دینفروشان قرار گرفته بود که جز روزه سکوت، چارهیی نیافت، عیسیمسیح بهگونهیی معجزهآسا بهسخن آمد و با اعلام هویت و پیامبری و رسالت رهاییبخش خود بر پاکی و مقام و مرتبت مادر مقدسش نیز گواهی داد:
گزیده ای از سخنان عیسی مسیح(ع)
«… چه دشوار است که ثروتمندان بهملکوت خدا وارد شوند. زیرا گذشتن شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از دخول ثروتمندی در ملکوت خدا…» انجیل لوقا ـ 18
«اسلحه تام خدا را بردارید، تا بتوانید در روز شریر مقاومت کنید و همه کار را بهجا آورده بایستید. پس کمر خود را به راستی بسته و جوشن عدالت را در برکرده بایستید… و بر روی این همه، سپر ایمان بکشید که با آن بتوانید تمامی تیرهای آتشین شریر را خاموش کنید و خودِ نجات، و شمشیر روح را که کلام خداست بردارید…» (از رساله پولس رسول به افسسیانـ باب 6)
«روح خدا در من است، زیرا که مرا مسح کرد تا فقیران را بشارت دهم و مرا فرستاد تا شکستهدلان را شفا بخشم و اسیران را به رستگاری و کوران را به بینایی موعظه کنم و تا کوبیدگان را آزاد سازم». انجیل لوقاـ 4
«خوشا بهحال زحمتکشان برای عدالت، زیرا که ملکوت آسمان از آن ایشان است». انجیل متیـ 5
«بپرهیزید از کاتبانی که خرامیدن در لباسهای دراز را میپسندند و سلام در بازارها و صدر کنائس و بالا نشستن در ضیافتها را دوست میدارند و خانههای بیوه زنان را میبلعند و نماز را به ریاکاری طول میدهند. اینها عذاب شدیدتر خواهند یافت». انجیل لوقا. 20 و 47
«وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار، وای بر شما نیز ای فقیهان، زیرا که بارهای گران بر مردم مینهید و خود بر آنها یک انگشت هم نمیگذارید…
«اینک بنده من، که برگزیدم و حبیب من، که خاطرم از وی خرسند است. روح خود را بر وی خواهم نهاد. تا انصاف را بر امتها اشتهار نماید… تا آن که انصاف را به نصرت در آورد و به نام او امتها امید خواهند داشت» انجیل متی ـ 12
«این قوم به لبهای خود مرا حرمت میدارند، لیکن دلشان از من دور است… پس بدیشان گفت که حکم خدا را نیکو باطل ساختهاید تا تقلید خود را محکم بدارید» انجیل مرقس ـ 7
وای برشما ای کاتبان و فریسیان ریاکار که درهای ملکوت آسمان را بهروی مردم میبندید. خودتان وارد نمیشوید و طالبان ورود را مانع میشوید. وای برشما راهنمایان کور که پشه را صافی میکنید و شتر را فرو میبلعید. وای برشما ای کاتبان، از آنرو که بیرون پیاله و بشقاب را پاک میکنید و درون آنرا سرشار از جبر و ظلم میدارید. ای کاتبان ریاکار که چون قبرهای سفیده شده میباشید که از بیرون نیکو مینماید لکن درون آنها از استخوان مردگان و پلیدیها پر است». انجیل متی ـ 23
برگزیده ازسایت سازمان مجاهدین



هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر